Dom pasywny to stosunkowo nowa idea w budownictwie mieszkaniowym. Wyjątkowość tej idei polega na tym, że skupia się ona na maksymalnej poprawie parametrów, systemów, które już funkcjonują w danym budynku. Nie wprowadza nowych, dodatkowych rozwiązań, lecz „naprawia” te, które już w nim istnieją. Dom pasywny to taki, który skupia się przede wszystkim na ograniczeniu pozyskiwania energii w sposób tradycyjny i zamiany jej na energię słoneczną oraz takie uszczelnienie wszystkim kanałów dystrybucji energii, że zamienia się w konstrukcję, która korzysta z energii w sposób bierny, nie używając rozwiązań instalacyjnych.
W domu pasywnym nie stosuje się lub w sposób minimalny tradycyjnego systemu grzewczego. Zapotrzebowanie na ciepło jest tak niewielkie, że wystarcza w nich wentylacyjne dogrzewanie powietrza. W naszym kraju, w określonych, warunkach klimatycznych w jakich żyjemy, w domu pasywnym stosuje się minimalny układ grzewczy w postaci ogrzewania podłogowego lub grzejników. Podstawą pozyskiwania energii jest energia słoneczna oraz odzysk ciepła z wentylacji. Wykorzystuje się również zyski cieplne pochodzące z wnętrza samego domu, z urządzeń elektrycznych i samych mieszkańców. Budowa domu pasywnego wymaga absolutnie skupienia uwagi na problemie termoizolacji. To ona będzie odpowiadała za skuteczność tej idei i na samym końcu za koszty eksploatacji, jakie ponosi właściciel domu pasywnego.
Aktualnie w Polsce, koszt budowy domu pasywnego jest droższy od tradycyjnego o ok. 8-15%. Wartość ta na przestrzeni ostatnich lat znacząco spadła.
