Atomowa spektrometria absorpcyjna, zwana również spektrometrią atomową, jest metodą pomiaru stężenia pierwiastka w próbce. Jest często stosowana jako rodzaj spektroskopii do wykrywania i pomiaru pierwiastków i związków w różnych mediach, w tym cieczach, ciałach stałych, gazach i plazmie. Technika ta opiera się na właściwości, że kiedy światło o określonej długości fali jest pochłaniane przez próbkę, zwykle powoduje to awans elektronu do wyższego stanu orbitalnego z uwolnieniem energii (fotonów).
Atomowa spektrometria absorpcyjna jest techniką używaną do określenia stężenia pierwiastka lub związku pierwiastkowego w próbce poprzez pomiar jego widma absorpcyjnego. Kiedy pierwiastek jest ogrzewany z kwasem lub roztworem zasadowym zawierającym wodór, atom wodoru jest uwalniany z jego wiązania z atomami pierwiastka. Uwolnione gazowe atomy wodoru przechodzą następnie przez płomień, gdzie są wzbudzane przez promieniowanie emitowane z elektrycznej lampy łukowej. Wzbudzone atomy wodoru emitują światło widzialne o charakterystycznej długości fali, która zależy od ich specyficznej energii przejścia między poziomami w chmurze elektronowej atomu. Do pomiaru tych długości fal używa się przyrządu zwanego spektrofotometrem ultrafioletowo-widocznym (UV-Vis), który za pomocą pryzmatu lub siatki dyfrakcyjnej rozprasza je na poszczególne kolory (długości fal), które mogą być zliczane przez fotodetektory umieszczone w określonych miejscach na drodze rozproszonego światła.
